Klasik ve Modern Perspektiften Kur’an’da Bahsedilen Gaybî Varlıkların Gerçekliği/Mahiyeti Meselesi - Aksoy, Soner (Mevzu – Sosyal Bilimler Dergisi, 2026)
Kur’an’da gayb, epistemolojik anlamının yanı sıra insan idrakini aşan bir alan olarak muhataba takdim edilmektedir. Bu çerçevede melek, şeytan ve cin bu alanda gaybî varlıklar olarak konumlandırılmaktadır. Diğer yan-dan gerek İslam ilim geleneğinde gerekse de günümüzde bu varlıkların ma-hiyet meselesi merak konusu olmuştur. Her ne kadar geleneksel anlayışta bu varlıların ontolojik bir gerçekliğinin ve şahsiyetinin olduğu kabul edilse de klasik ve modern dönemde bazı çevrelerin bunu sorguladıkları ve farklı an-lam arayışlarına gittikleri görülmektedir. Dolayısıyla bu araştırmanın konu-sunu Kur’an’da zikredilen gaybî varlıkların (melek, cin ve şeytan) mahiyeti tartışması oluşturmaktadır. Bu minvalde konuyla ilgili klasik ve modern yaklaşımların tespiti ve değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Kur’an’da gaybî varlıkların mahiyetine dair yapılan tartışmada tarafların delillerinin neler olduğu, bunların nasıl bir bağlama oturduğu ve bu yaklaşımlardan hangisinin Kur’an’ın anlam dünyasına uygun düştüğü araştırmanın soru cümlelerini teşkil etmektedir. Bu doğrultuda metin/yorum çözümlemesi, tarihsel bağlamlandırma ve mukayeseli analiz yöntemleri takip edilerek ko-nuyla alakalı klasik ve modern yorumlar tespit edilecek, tespit edilen yorum-lar arasında karşılaştırmalar yapılacak ve değerlendirmelerde bulunulacak-tır. Çalışma neticesinde Kur’an’daki gaybî varlıkların ahlakî-inşâî ve ontolo-jik-epistemolojik bütünlük içerisinde muhataba sunulduğu, bu bütünlüğü bozaracak yorum ve yaklaşımlardan sakınılması gerektiği anlaşılmıştır. Zira bu varlıkların sadece metafiziksel bir şahsiyet olarak görülüp tarihsel, mito-lojik veya kültürel kabullerin etkisiyle yorumlanması, Kur’an’ın bu kavram-lar vasıtasıyla muhataplar üzerinde tevhit merkezli zihinsel, davranışsal ve ahlâkî olarak hedeflediği dönüştürücü etkiyi gölgede bırakacağı düşünül-mektedir.