Yabancı Uyruklu Akademisyenlerin İlahiyat Eğitimi ve Akademik Yaşam Üzerine Görüşleri: Deneyimler ve Zorluklar - Çevik, İsmail; Yalvaç Arıcı, Handan (Mevzu – Sosyal Bilimler Dergisi, 2025)
Türkiye’de yükseköğretim kurumlarında görev yapan yabancı uyruklu akademisyenler bulunmaktadır. Bu akademisyenler, kariyerleri süresince kendi ülkelerinde edindikleri bilgi birikiminin yanı sıra, farklı ülkelerdeki akademik deneyimleriyle de zenginleşmiş bir geçmişe sahiptir. Çeşitli akademik ve profesyonel nedenlerle Türkiye'ye gelen bu bilim insanları, yükseköğretim kurumlarının uluslararasılaşma sürecini desteklemekte ve akademik kadroların zenginleşmesine katkıda bulunmaktadır. Bu durum, hem eğitim-öğretim kalitesinin yükselmesine hem de üniversitelerin küresel ölçekte rekabet gücünün artmasına imkân tanımaktadır. Yabancı uyruklu akademisyenler, görev aldıkları fakülte ortamlarında ve ikamet ettikleri toplumlarda oryantasyon sürecinden geçmektedirler. Bu süreç hem kişisel hem de profesyonel yaşamlarının şekillenmesinde önemli rol oynamakta ve farklı kültürel dinamiklerle başa çıkma yeteneklerini geliştirmekte, mesleki performanslarını ve toplumsal uyumlarını olumlu yönde etkilemektedir. Oryantasyon süreci, onların akademik ortamda iş birliği ve iletişim kurma becerilerini artırarak kültürel etkileşimleri zenginleştirmektedir. Bu bağlamda, Türkiye’deki üniversitelerdeki akademisyenlerin deneyimleri, eğitim-öğretim kalitesine ve akademik ortamın zenginleşmesine önemli ölçüde katkı sağlamaktadır. Bu çalışmada, Karabük Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde çalışan yabancı uyruklu akademisyenlerin akademik, ekonomik, sosyal ve kültürel açıdan yaşadıkları problemler ve bu problemleri çözüm yaklaşımları incelenmiştir. Aynı zamanda İlahiyat Fakültelerindeki ders içerikleri ve yeterlik durumları ile ilgili görüş ve önerilerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma desenlerinden fenomenolojik (olgubilimsel) bir çalışma olarak tasarlanan bu araştırmada, Karabük Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde görev yapan 10 akademisyen ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların büyük bir kısmı, Türk toplumu ve öğrencilerle dil ve iletişim sorunları yaşamadıklarını, genel olarak ders içeriklerinden memnun olduklarını, ancak derslerin geliştirilmesi gereken yönlerinin de bulunduğunu belirtmişlerdir. Bu bulgular, yabancı uyruklu akademisyenlerin Türkiye'deki ilahiyat eğitimine dair önemli veriler sunmakta ve mevcut eğitim-öğretim süreçlerinin iyileştirilmesi için değerli geri bildirimler sağlamaktadır.