Adapting Argentine Tango for Individuals with Physical Disabilities: A Qualitative and Quantitative Study Evaluating the Impacts

This study investigated the impact of an adapted Argentine tango cur-riculum on the social integration and well-being of individuals with physical disabilities. The curriculum was designed to accommodate diverse physical abilities, focusing on core tango elements such as posture, embrace, and basic steps. A mixed-methods approach was employed to assess the pro-gram's effectiveness. Quantitative data were collected using validated scales to measure changes in social skills, self-esteem, and quality of life. Qualita-tive data, gathered through observations and interviews, provided insights into participants' experiences and perceptions. The findings revealed signifi-cant improvements in participants' social integration, self-esteem, and over-all well-being. The study underscores the potential of adapted dance pro-grams to promote social inclusion, physical activity, and emotional well-being for individuals with disabilities. Additionally, the study provides val-uable insights into the development and implementation of inclusive dance programs for individuals with diverse abilities. The adapted tango curriculum proved to be a powerful tool for foster-ing social connection, enhancing self-esteem, and improving overall quality of life for individuals with physical disabilities. By adapting the core ele-ments of tango, the program enabled participants to engage in meaningful social interaction, physical activity, and emotional expression. The findings of this study have important implications for the development of inclusive dance programs and the promotion of social inclusion for individuals with disabilities.

Bu çalışma, fiziksel engelli bireyler için uyarlanmış bir Arjantin tango müfredatının sosyal entegrasyon ve iyi oluş üzerindeki etkilerini incelemek-tedir. Sosyal tango müfredatı, farklı fiziksel yeteneklere uyum sağlayacak şekilde tasarlanmış olup, katılımcıların duruş, kucaklaşma ve temel adımlar gibi temel tango unsurlarını deneyimlemelerine olanak tanımaktadır. Çalış-mada karma araştırma yöntemi kullanılarak nicel ve nitel veriler bir arada değerlendirilmiştir. Nicel veriler, katılımcıların sosyal becerileri, benlik saygı-sı ve yaşam kalitesindeki değişimleri ölçmek için doğrulanmış ölçeklerle top-lanmıştır. Nitel veriler ise gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla elde edilerek katılımcıların kişisel deneyim ve algılarını yansıtmaktadır. Elde edilen bulgular, uyarlanmış sosyal tango programının katılımcıla-rın sosyal işlevselliğinde, öz saygılarında ve genel refah düzeylerinde olumlu gelişmeler sağladığını göstermiştir. Özellikle eleştiriye duyarlılık ve depresif duygulanımda azalma gözlemlenmiş, ancak yaşam kalitesinin bazı boyutla-rında belirgin bir değişiklik tespit edilmemiştir. Bu sonuçlar, uyarlanmış dans programlarının, fiziksel engelli bireylerin sosyal katılımını destekleme ve duygusal iyilik hâllerini iyileştirme potansiyelini ortaya koymaktadır. Ça-lışma, engelli bireylerin topluma daha aktif bir şekilde dahil olabilmeleri için kapsayıcı dans programlarının önemini vurgulamakta ve bu alan için yeni bir perspektif sunmaktadır.